Παρουσία πλήθους πιστών απο την πόλη της Σάμου, εόρτασε και πανηγύρισε το διήμερο, Κυριακή 9 και Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου τον προστάτη της Ενορίας του, Άγιο Χαράλαμπο τον θαυματουργό, στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό.
Την Κυριακή το απόγευμα τελέστηκε μέγας πανηγυρικός Εσπερινός παρουσία πλειάδας ιερέων της Μητροπόλεως μας, ενώ τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Τιμίου Σταυρού Μαυρατζαίων π. Μακάριος Δεληογλάνης.
Το πρωί της Δευτέρας, ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Σάμου και Ικαρίας, Αρχιμανδρίτης Σωτήριος Κοσμόπουλος, τέλεσε τη θεία λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο, ο οποίος αναφέρθηκε δι’ ολίγων στον βίο του Αγίου Χαραλάμπους, τόνισε στους πιστούς που κατέκλυσαν τον περικαλλέστατο Ιερό Ναό να μιμηθούν το παράδειγμα και τη στάση ζωής του Αγίου Χαραλάμπους, ο οποίος από μικρός πόθησε τον Χριστό, αντλώντας δύναμη από την πίστη και την αγάπη του Σ’ αυτόν.
Στην θεία λειτουργία παραβρέθηκε ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου κ. Γιώργος Στάντζος.
Μετά την θεία λειτουργία μοιράστηκε σε όλους και η πατροπαράδοτη γιορτή.
Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερέας στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Η ζωή του ήταν μια συνεχής υπηρεσία αφοσίωσης στον Χριστό και αγάπης προς τον πλησίον.
Όταν το 198 ο Σεπτίμιος Σεβήρος εξαπέλυσε διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός έφερε μπροστά του το Χαράλαμπο και τον απείλησε ότι θα τον βασάνιζε πολύ σκληρά, για να αρνηθεί τον Χριστό.
Ο γέροντας ιερέας χαμογέλασε και απάντησε: «Εμείς οι χριστιανοί είμαστε εξοικειμένοι με τους αγώνες και τους πολέμους, όπως οι γενναίοι στρατιώτες δεν επιθυμούν τον ήσυχο θάνατο στο κρεβάτι, αλλά τον δοξασμένο της μάχης. Σε μένα υπάρχουν τα γηρατειά, αλλά να μάθετε καλά ότι στους δικούς μας αγώνες το παν είναι η ψυχή, η αποφασιστικότητα, η αυταπάρνηση. Αυτά δεν πέφτουν με την ηλικία, αλλά μένουν πάντα ανθηρά και νέα. Αμφιβάλλεις, έπαρχε; Δοκίμασε. Και θα δεις ότι με τη χάρη του Κυρίου μου Ιησού Χριστού θα κουραστούν όλοι οι ακμαίοι δήμιοί σου, χωρίς ο ιερέας Χαράλαμπος να ζητήσει την επιείκειά σου».
Εκνευρισμένος από τα λόγια αυτά ο έπαρχος, διατάζει και τον γδέρνουν ζωντανό. Αυτός, όμως, αντί να σπαράζει από τον πόνο δοξολογούσε τον Θεό για την αντοχή που του έδινε. Τότε πολλοί δήμιοι, που έβλεπαν αυτό το θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό. Φοβισμένος ο έπαρχος τον άφησε ελεύθερο. Αργότερα ο ίδιος ο Σεβήρος, μη μπορώντας να τα βγάλει πέρα μαζί του, τον αποκεφάλισε σε ηλικία 113 ετών.
