Σαν σήμερα πριν 3 χρόνια, η μέρα μας έφερε ένα προδιαγεγραμμένο κακό μαντάτο που συγκλόνισε όλους μας!
Όταν στα τέλη Νοεμβρίου του 2014 μας αποχαιρέτησε αισιόδοξη πετώντας για την Αθήνα για κάποιες εξειδικευμένες καρδιολογικές εξετάσεις ( λόγω μακροχρόνιου ιστορικού) με εισιτήριο επιστροφής πριν τα Χριστούγεννα , ποτέ δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε πως θα γύριζε με το πλοίο μέσα σε φέρετρο …Κάποιες επιπλοκές, μια ανακοπή, ένα μικρόβιο μέσα στη ΜΕΘ και το τέλος …
Η μικρή κοινωνία του νησιού μας έχασε έναν αξιόλογο, πολύ δημοφιλή κι αγαπητό άνθρωπο. Εμείς, οι πιο κοντινοί της φίλοι, χάσαμε μια μαχητική αγωνίστρια για τα κοινά , αλληλέγγυα , αλτρουίστρια , ανιδιοτελή , καλόκαρδη , σεμνή και καλή φίλη…. Χάσαμε την φωνακλού της παρέας, την ζωντάνια , την ψυχάρα , την εμπνεύστρια , την δημιουργό και ψυχή του Εθελοντικού Κοινωνικού Φαρμακείου Σάμου….. Χάσαμε τον άνθρωπο που έτρεχε να φροντίσει για όλους τους άλλους εκτός απο τον εαυτό της κι αυτό ειδικά είναι το δικό μου παράπονο … Μια γενναιόδωρη καρδιά που χωρούσε τόση αγάπη για τον συνάνθρωπο αλλά συγχρόνως και τόσο εύθραυστη…
Ξέρω πως η Βαγγελίτσα μας δεν θα ήθελε να κλαίμε για τον πρόωρο και άδικο χαμό της , ήταν μόνο 54 ετών, παρά θα γουστάριζε πολύ να ρίχναμε μια ζεϊμπεκιά στην μνήμη της και να κρατήσουμε στον νου και στην καρδιά το βροντερό της γέλιο και τον καλό της λόγο που είχε για τον καθένα μας!
Αν πίστευα πως υπάρχει ζωή μετά απο εδώ , ξέρω πως κάθε φορά που ενας συνάνθρωπος μας φεύγει χαμογελαστός απο το φαρμακείο , το παιδί της όπως το έλεγε, εκείνη πάντα γενναιόδωρα και πληθωρικά ενθουσιώδης , θα μας έστελνε ένα γλυκό φιλί!
Μανιάνα Πόνη
