Από μια στάση λεωφορείου στους Μυτιληνιούς, ένα μικρό σκυλάκι βρέθηκε εγκαταλελειμμένο και εξαντλημένο, ένα βήμα πριν τον θάνατο. Λίγους μήνες μετά, η Λολίτα ζει σε σπίτι, με ανθρώπους που την αντιμετώπισαν όχι σαν βάρος αλλά σαν ψυχή.
Η ιστορία της Λολίτας, όπως τη δημοσιοποίησε το Φιλοζωικό Σωματείο Σάμου, είναι μια ακόμη υπενθύμιση ότι η εγκατάλειψη δεν κάνει διακρίσεις. Ηλικιωμένη, κουφή, με σοβαρά προβλήματα υγείας και βάρος μόλις 4,5 κιλά, η Λολίτα δεν γλίτωσε από την αδιαφορία. Το μικρό της μέγεθος και η ηλικία της δεν στάθηκαν αρκετά για να της εξασφαλίσουν φροντίδα ή προστασία.
Όταν έφτασε στα χέρια των εθελοντών, ξεκίνησε ένας αγώνας ζωής. Χειρουργήθηκε, ακολούθησε θεραπεία και σταδιακά άρχισε να αναρρώνει. Τότε αποκαλύφθηκε ο χαρακτήρας της. Ένα ήσυχο και τρυφερό πλάσμα, σχεδόν αθόρυβο, που φοβάται τα απότομα αγγίγματα αλλά κάθε μέρα μαθαίνει ξανά να εμπιστεύεται. Ζητά μόνο ηρεμία, σεβασμό και αγάπη.
Παρά την ηλικία και τα προβλήματα υγείας της, η Λολίτα βρήκε τελικά το κατάλληλο σπίτι. Έναν χώρο προσαρμοσμένο στις ανάγκες της και ανθρώπους που την είδαν γι’ αυτό που είναι. Σήμερα δεν βρίσκεται πια μόνη σε μια στάση λεωφορείου, αλλά σε έναν καναπέ, σε ένα περιβάλλον ασφάλειας.
Η ιστορία της Λολίτας θυμίζει ότι η σκληρότητα αγγίζει όλα τα ζώα, μικρά και μεγάλα, νεαρά και ηλικιωμένα. Όπως και οι άνθρωποι, έτσι και τα ζώα δεν πρέπει να μετριούνται με κιλά ή ηλικία, αλλά να αντιμετωπίζονται ισάξια, με σεβασμό και ενσυναίσθηση.
