Γράφει η Σταματία Ράπτη.
Το Κέντρο Εκπαίδευσης Κοινωνικής Υποστήριξης και Κατάρτισης Ατόμων με Αναπηρίες (ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ) άλλαξε όνομα και έγινε ΚΕΦΙΑΠ .
Δεν άλλαξε όμως ο σκοπός του κέντρου, ο οποίος αποτελεί “ανοιχτή” δομή κοινωνικής φροντίδας, που απευθύνεται σε όλα τα άτομα με αναπηρίες, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, το είδος και το βαθμό αναπηρίας.
Οι υπηρεσίες που πρέπει να παρέχει είναι της διάγνωσης, υποστήριξης και αποκατάστασης στα άτομα με αναπηρίες.
Θα πρέπει να διαθέτει σύγχρονες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό, ενώ αποτελεί φορέα του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Στο ΚΕΦΙΑΠ, το μοναδικό κέντρο στο νησί μας και σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία μέσα σε αυτό θα πρέπει να εργάζεται ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός, λογοθεραπευτές, φυσικοθεραπεύτριες, επισκέπτρια υγείας, νοσηλευτής, τραυματιοφορέας, και απαραίτητα παιδίατρος.
Και αντί οι κυβερνώντες να έχουν φροντίσει να έχουν εξασφαλίσει από ένα πρόγραμμα δωδεκάμηνης απασχόλησης του ΟΑΕΔ τη στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό, τους πήραν και την μοναδική παιδίατρο που τους εξυπηρετούσε όλα αυτά τα χρόνια.
Φωνή απόγνωσης απεύθυνε σήμερα μέσω συνέντευξης που μας παραχώρησε η Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων όλων των ειδικών σχολείων του νησιού μας κ. Σοφία Παπαδοπούλου για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν τόσο τα παιδιά με αναπηρία , όσο και οι οικογένειες τους .
Και ο κύκλος εγκατάλειψης απαξίωσης και αποδιοργάνωσης, αντί να κάνει βήματα σταθεροποιημένης λειτουργίας και αναβαθμισμένων υπηρεσιών προς τις δομές αποκατάστασης , προσφέροντας σε ένα κοινωνικό περιβάλλον πολλαπλών επιβαρύνσεων που για ορισμένα στρώματα του πληθυσμού είναι δυσβάστακτα, κάποιοι αδιαφορούν πλήρως .
Το εν λόγω κέντρο έχει λιγοστούς εξειδικευμένους επιστήμονες, ενώ τα παιδάκια και οι μεγαλύτεροι άνθρωποι που πηγαίνουν εκεί για αποκατάσταση φιλοξενούνται μέσα σε ένα ακατάλληλο κτίριο , το οποίο έχει ελεγχθεί από τις υπηρεσίες, αλλά δυστυχώς παρεμβάσεις που έγιναν είναι ελάχιστες. .
Σύμφωνα με την κ. Παπαδοπούλου οι υγειονομικές υπηρεσίες της Περιφέρειας ελέγχοντας το κτίριο αποφάνθηκαν για την ακαταλληλότητα του, αλλά ελάχιστες παρεμβάσεις έγιναν όλα αυτά χρόνια για την βελτίωση της εικόνας του.
Φυσικά θα πρέπει κάπου εδώ να αναφέρουμε ότι το ΚΕΦΙΑΠ είναι μια δομή αποκατάστασης παιδιών, αλλά και μεγαλύτερων ανθρώπων και δεν έχει ουδεμία σχέση με τα σχολεία που φιλοξενούνται τα παιδιά και διδάσκονται από άριστους εκπαιδευτικούς σε καθημερινή βάση.
Και αναρωτιόμαστε.
Που είναι οι άρχοντες του τόπου; Που είναι η πολιτεία; Που είναι όλοι εκείνοι που ενδιαφέρονται για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειες τους;
Πηγή :Σταματία Ράπτη – Στο φώς της δημοσιότητας
