Ο Σταμάτης Φιλιππής συνταξιοδοτήθηκε ύστερα από 38 χρόνια στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου, τα 34 από αυτά ως πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων. Με την αποχώρησή του κλείνει μία από τις πιο μακροχρόνιες συνδικαλιστικές διαδρομές στον χώρο της δημόσιας υγείας.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ήταν παρών σε κάθε μάχη για το νοσοκομείο: στις κινητοποιήσεις, στις συναντήσεις με διοικήσεις και φορείς, στις δημόσιες παρεμβάσεις για τις ελλείψεις και τα προβλήματα. Οι Σαμιώτες είχαν συνηθίσει να ακούν τη φωνή του κάθε φορά που κάτι δεν πήγαινε καλά στη δημόσια υγεία του νησιού, και οι αγώνες των υγειονομικών βρήκαν πολλές φορές τη στήριξη ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας.
Η διαδρομή του ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1988, όταν διορίστηκε νοσοκόμος στο Νοσοκομείο Σάμου. Από τις πρώτες ημέρες γράφτηκε στον Σύλλογο Εργαζομένων, ένα δραστήριο σωματείο που ήδη πάλευε για τα ζητήματα των εργαζομένων σε ταξική κατεύθυνση. Στις αμέσως επόμενες εκλογές εξελέγη στο Διοικητικό Συμβούλιο με την Αγωνιστική Συσπείρωση Υγειονομικών (ΑΣΥ). Υπηρέτησε ως ταμίας και γραμματέας και το 1992 ανέλαβε την προεδρία, διαδεχόμενος τον γυναικολόγο Μανώλη Αποστόλου, πρώτο πρόεδρο και ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου.
Από τότε δεν άφησε τη θέση. Οι συνάδελφοί του τον επανεξέλεγαν πρόεδρο για 34 συνεχόμενα χρόνια, ενώ μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου εκλεγόταν συνολικά επί 38 χρόνια. Σε όλη αυτή την περίοδο, η ΑΣΥ ήταν η μόνη παράταξη που εκλεγόταν στο Διοικητικό Συμβούλιο, κάτι που ο ίδιος αποδίδει στις θέσεις, στη δράση και στους αγώνες του Συλλόγου. Είναι μια θητεία χωρίς προηγούμενο για πρωτοβάθμιο σωματείο στη Σάμο, και ίσως σε ολόκληρη τη χώρα.
Στο ίδιο διάστημα πέρασαν από το νοσοκομείο 15 διοικήσεις. Άλλαξαν πρόσωπα, κυβερνήσεις και συνθήκες εργασίας. Ο Σταμάτης Φιλιππής έμεινε σταθερός στις ίδιες θέσεις: επαρκή στελέχωση, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας, για τους εργαζομένους αλλά και για τους ασθενείς.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του ήταν η διεύρυνση του Συλλόγου. Με αλλαγές στο καταστατικό, μέλη του έγιναν οι υγειονομικοί όλων των δημόσιων δομών υγείας του νησιού: του Νοσοκομείου, του Κέντρου Υγείας Καρλοβάσου, του ΚΕΦΙΑΠ, του Κέντρου Ψυχικής Υγείας, της Νοσηλευτικής Σχολής και των αγροτικών ιατρείων. Εργαζόμενοι με διαφορετικές ειδικότητες, πτυχία και μισθολόγια βρέθηκαν στο ίδιο σωματείο.
Ο ίδιος δεν κρατά τα εύσημα για τον εαυτό του. «Δεν ήμουν μόνο εγώ, ήμασταν πολλοί», λέει. Μιλά για τους συναδέλφους που εκλέγονταν μαζί του στα διοικητικά συμβούλια, για τους εργαζομένους που στήριζαν κάθε κινητοποίηση και για όσους προηγήθηκαν, που όπως σημειώνει «έριξαν το σπόρο και άφησαν μια καλή μαγιά».
Η δράση του ξεπέρασε τα όρια του νησιού. Εκλεγόταν στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) και ήταν αντιπρόσωπος σε όλα τα συνέδρια της ΑΔΕΔΥ. Δεν έκρυψε ποτέ την κομματική του ταυτότητα: ήταν και παραμένει στέλεχος του ΚΚΕ.
Αφήνει πίσω του έναν Σύλλογο με γερά θεμέλια και ένα Διοικητικό Συμβούλιο με αξιόλογα στελέχη. Νέα πρόεδρος είναι η Χρυσάνθη Νομικού, την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει αξιόλογη και μαχητική.
Για τον ίδιο, η αποχώρηση από το νοσοκομείο δεν σημαίνει και αποχώρηση από τους αγώνες.
«Θα συνεχίσω να παλεύω από οποιοδήποτε πόστο, πάντα από το ίδιο μετερίζι», δηλώνει. Γιατί, όπως εξηγεί, όλα αυτά δεν ήταν μόνο μια συνδικαλιστική δράση και μια μακροχρόνια προεδρική θητεία, αλλά ήταν και είναι στάση ζωής, που πηγάζει από τις ιδέες και τις θέσεις του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκει, του ΚΚΕ.
Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά το πρώτο του μεροκάματο στο νοσοκομείο, ο Σταμάτης Φιλιππής αφήνει μια βαριά συνδικαλιστική παρακαταθήκη. Για τους συναδέλφους του κλείνει μια ολόκληρη περίοδος. Οι αγώνες του, όμως, έχουν ήδη γραφτεί στην ιστορία του υγειονομικού κινήματος της Σάμου.
Καλή συνταξιοδότηση, Σταμάτη.
