Ο περίφημος πέτρινος δρόμος προς την Βλαμαρή. Η γενιά των σημερινών σαραντάρηδων ή πενηντάρηδων, σίγουρα θα θυμούνται το συγκεκριμένο δρόμο αφού τον χρησιμοποιούσαμε συχνά την εποχή εκείνη.
Σήμερα, Δευτέρα του Πάσχα, πήραμε τη φωτογραφική μας μηχανή στα χέρια με σκοπο γυρίσουμε τον χρόνο 30 χρόνια πίσω! 
Πόσα μικρά και μεγάλα πόδια περπάτησαν πάνω στον πέτρινο αυτό δρόμο;. Πόσες χαρούμενες παιδικές φωνές αντιλαλούσαν στις πλαγιές της Στήνιας;αναρωτήθηκα. 
Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι από τις σχολικές εκδρομές μας, στο Μοναστήρι της Βλαμαρής ή στη Καμάρα, είναι ότι θα έπρεπε οπωσδήποτε να χρησιμοποιήσουμε τον πέτρινο δρόμο.
Δεύτερη χαραγμένη ανάμνηση.Το παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων. Ακόμα θυμάμαι τους συμμαθητές μου να τρέχουν ο ένας πίσω στον άλλον, για το ποιος θα ανάψει πρώτος το καντηλάκι,κάνοντας στο τέλος, ίσα με 10 φoρές το σταυρό μας. 
Άλλοι σε παρέες, άλλοι μονάχοι ,τα κορίτσια χέρι χέρι.Οι δάσκαλοι και οι δασκάλες από τις λίγες φόρες που τους βλέπαμε να είναι πιο ήρεμοι και πιο χαλαροί .
“Συνεχίζαμε να ανηφορίζουμε το στενό ανώμαλο πέτρινο δρόμο, που τότε σαν παιδιά μας φάνταζε ότι ήταν χιλιόμετρα ολόκληρα.
Μας έβγαινε η “γλώσσα έξω” από την κούραση αλλά δεν μας πείραζε. Παιδιά ήμασταν. Ξέραμε ότι η επόμενη στάση για λίγη ξεκούραση και νερό, θα ήταν στο εκκλησάκι της Βροντιανής στη Κούτρα.
Λίγη ακόμα διαδρομή πάνω στον πέτρινο δρόμο και βγαίναμε στις βόλτες της Βλαμαρής,για να συνεχίσουμε εκδρομή μας”.
Για τις ανάγκες κατασκευής του περιφερειακού δρόμου,ένα σημαντικό μέρος του πέτρινου δρόμου, που σε οδηγούσε μέχρι και τα παλιά σφαγεία, καταστράφηκε. Δυστυχώς.
Στα 15 -20 λεπτά που κάναμε σήμερα να περπατήσουμε τον πέτρινο δρόμο,οι αναμνήσεις που μας ήρθαν στο μυαλό αμέτρητες. Ωραία τα χρόνια εκείνα!.Της αθωότητας!.
Κατεβαίνοντας για το γυρισμό, η συγκίνηση χαραγμένη στο πρόσωπο μας.
Σύμφωνα με ενημέρωση που είχαμε από τον Αντιπεριφερειάρχη Σάμου κ. Νίκο Κατρακάζο,το πέτρινο μονοπάτι είναι και αυτό μέσα με εκείνα(40 μονοπάτια) που έχουν ενταχθεί στο ηλεκτρονικό δίκτυο που θα δημοπρατηθoύν στις 16 Απριλίου 2018.
Ο δρόμος των παιδικών μας χρόνων είναι εκεί.. Σας περιμένει να τον περπατήσετε.
Γιώργος Πατσομύτης.
