Υπέρ της πρότασης της δημοτικής παράταξης «ΑΝΑΣΑ» για την παροχή οικονομικών κινήτρων σε γιατρούς και νοσηλευτές που θα επιλέξουν να εργαστούν στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου ψήφισε η Λαϊκή Συσπείρωση Ανατολικής Σάμου, στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 22ας Οκτωβρίου.
Σε ανακοίνωσή της, η παράταξη εξηγεί τους λόγους για τους οποίους στήριξε την πρόταση, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η οικονομική ενίσχυση από τον Δήμο δεν αρκεί για να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις προσωπικού στο νοσοκομείο. Ασκεί επίσης κριτική στην κυβερνητική πολιτική για τη δημόσια υγεία και στη μεταφορά οικονομικών υποχρεώσεων προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ακολουθεί η ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Ανατολικής Σάμου:
Την οικονομική ενίσχυση του δήμου, στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, που θα αποφασίσει να καλύψει αντίστοιχες θέσεις στο νοσοκομείο της Σάμου, εισηγήθηκε η δημοτική παράταξη ΑΝΑΣΑ. Στο συμβούλιο της 22/10/26.
Η Λαϊκή συσπείρωση ψήφισε την πρόταση, κρίνοντας κυρίως την τεραστία ανάγκη που υπάρχει στην νοσηλεία και στην θεραπεία των συνάνθρωπων μας. έχοντας κυρίως υπόψη την τραγική κατάσταση που επικρατεί στο Νοσοκομείο του νησιού, σε έλλειψη προσωπικού και μέσων. Με αποτέλεσμα να μην λειτουργούν κλινικές και τμήματα ιατρικής περίθαλψης. Το ελάχιστο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, απελπισμένα προσπαθεί να περιθάλψει ασθενείς, δίνοντας όλες του τις δυνάμεις.
Αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης αλλά και των προηγούμενων που αποστελεχωνει το δημόσιο σύστημα υγείας προκειμένου με κάθε τρόπο και μέσον να στηρίξει την ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία. Αυτή είναι η πολιτική που εμπορευματοποιεί κάθε τομέα κοινωνικών υπηρεσιών και δημόσιων υποδομών. Με αποτέλεσμα τα εκατοντάδες θύματα στους εργασιακούς χώρους, αλλά και την οικονομική αφαίμαξη των εργαζομένων όταν θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας.
Αν και οι μισθοί του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού είναι σκανδαλωδώς μικροί και υπολείπονται των αναγκών τους, προκειμένου να εργαστούν με αξιοπρέπεια και με την αυτονόητη οικονομική επάρκεια, σε ένα τομέα που σώζει ζωές. Εν τούτοις δεν είναι το μοναδικό κίνητρο που απατιέται για την αποδοχή του νοσηλευτικού προσωπικού ώστε να καλύψει τις κενές θέσεις. Τεράστιο πρόβλημα προκύπτει και από τις μονήρεις θέσεις, όπου το ιατρικό προσωπικό καλείται να εργάζεται 30 ημέρες τον μήνα και επί εικοσιτετράωρης βάσης. Οι δε εφημερίες που κάνει να πληρώνονται κάποτε με φορολογική παρακράτηση 40%. Οπως και ο τρόπος προκήρυξης των θέσεων από το υπουργείο είναι μεθοδευμένος έτσι ώστε στην πράξη να αποκλείονται γιατροί που θα ήθελαν να υπηρετήσουν στο νοσοκομείο και γενικά στο δημόσιο σύστημα υγείας. Φυσικά υπάρχουν και άλλα εμπόδια που δημιουργεί η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης. με στόχο την υποστελεχωση των δημόσιων δομών υγείας.
Σε αυτή την τραγική κατάσταση λειτουργίας του νοσοκομείου, ένα βοήθημα που μπορεί να δοθεί από τους δήμους είναι και ανεπαρκές και περιστασιακό. και κυρίως είναι δύσκολο να καταβληθεί από τα άδεια ταμεία των δήμων. Τα ταμεία εκείνα που οι κυβερνήσεις στέρησαν το 60% των εσόδων τους από την κρατική χρηματοδότηση. Με αποτέλεσμα και κατόπιν κυβερνητικών εντολών να επιβάλλεται σκληρή φορολογία στους δημότες.
Η κυβέρνηση βεβαία προέβλεψε μέσω του νέου νόμου λειτουργίας των δήμων, να έχουν το δικαίωμα επιχορήγησης του ιατρικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και δομές υγείας, άλλα και σε άλλους κλάδους όπως αυτός των εκπαιδευτικών. Δηλαδή αντί να θεσπίσει μισθούς αξιοπρεπείς στη βάση των αναγκών, επέλεξε οι δήμοι να καταβάλουν ένα πενιχρό βοήθημα, αν έχουν την οικονομική δυνατότητα, το οποίο ούτε μόνιμο μπορεί να είναι ούτε επαρκές, για να καλύψει τις ανάγκες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Επομένως αν αυτό αποφασιστεί θα πρέπει να περικοπούν κονδύλια από τον προϋπολογισμό που αφορούν έργα και υπηρεσίες προς τους δημότες. Γίνεται αντιληπτό ότι η κυβέρνηση ξεπλένει τις ευθύνες της, και τις μεταθέτει σε δήμους και περιφέρειες, την ίδια ώρα αντιμετωπίζει γιατρούς νοσηλευτικό προσωπικό και γενικά εργαζόμενους σαν επαίτες.
Η απαράδεκτη και εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης κυρίως στον τομέα υγείας που συζητήσαμε, εφαρμόζεται όταν την ιδία στιγμή διαθέτει δισεκατομμύρια για στρατιωτικές δαπάνες που δεν αφορούν την εθνική μας άμυνα, αλλά ενισχύουν την εγκληματική πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ των ΗΠΑ και της ΕΕ. Την ίδια ώρα διαθέτει από τον ιδρώτα των εργαζομένων μέσα σε ένα μήνα 8 και άνω δισεκατομμύρια για την ασπίδα του Αχιλλέα και τους εξοπλισμούς που συμφώνησε κατά την επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ στην χώρα μας. Την ίδια στιγμή οι επιχειρηματικοί όμιλοι στην ενέργεια στις τράπεζες στον τομέα διατροφικών προϊόντων, και οι εφοπλιστές, εξασφαλίζουν μυθικά ποσά και από χρηματοδοτήσεις, αλλά και σε βάρος των εργαζομένων και της λαϊκής οικογενείας. Προφανώς δεν περισσεύουν ούτε από τον κρατικό προϋπολογισμό χρήματα για να δοθούν σε μισθούς και συντάξεις, όταν τα ματωμένα πλεονάσματα, από την δυσβάστακτη φορολόγηση των εργαζομένων ξεπερνούν τα 12 δις τον χρόνο. Δεν τους ενδιαφέρει αν οι δημόσιες δομές υγείας καρκινοβατούν ούτε όταν πέφτουν τα ταβάνια στα κεφάλια των μαθητών στα δημόσια σχολεία, ούτε εδώ στο νησί τα παιδιά είναι υποχρεωμένα να διδάσκονται μετά από 6 χρόνια από τον σεισμό σε κοντέινερ. Ούτε αν οι εκπαιδευτικοί εργάζονται σε απαράδεκτες συνθήκες οικονομικές και λειτουργικές. Ούτε αν οι λαϊκές οικογένειες που δεν αντέχουν να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Το ενδιαφέρον τους εκδηλώνεται κυρίως στο να υπηρετούν και να στηρίζουν με κάθε τρόπο με χρήματα των εργαζομένων τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, τους εξοπλισμούς για τα εγκληματικά σχέδια του ΝΑΤΟ των ΗΠΑ και της ΕΕ. και φυσικά να συντηρούν και να χρηματοδοτούν φραπέδες και χασάπηδες για τα δικά τους κομματικά και πολιτικά συμφέροντα.
Η τοπική διοίκηση δήμοι και περιφέρειες αναλαμβάνουν τεράστιες ευθύνες έναντι της κοινωνίας, σαν εγγυητές αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής. Σταδιακά έχουν μετασχηματιστεί σε κρατικούς μηχανισμούς που υλοποιούν την πολιτική των κυβερνήσεων σε τοπικό επίπεδο. Απαξιώνοντας τον φυσικό τους ρόλο που είναι η προάσπιση των συμφερόντων, δικαιωμάτων και αναγκών της κοινωνίας. Η πίεση και η διεκδίκηση που θα μπορούσαν να ασκήσουν στην κυβέρνηση, θα ήταν δυνατόν, να λύσει σε ένα βαθμό προβλήματα όπως αυτό της υγείας και της παιδείας αλλά και άλλων τομέων της κοινωνικής μας ζωής. Η ρήξη και η ανυπακοή με αυτή την πολιτική που σκοτώνει και εξαθλιώνει θα έπρεπε να είναι μονόδρομος. Αντί αυτής της πολιτικής στάσης δέχονται να υπηρετούν με ευλαβικά και υποτακτικότητα τις άνωθεν εντολές. Άξιος ο μισθός τους.
Ένα είναι το μόνο σίγουρο, ότι αυτή η κατάσταση δεν πάει άλλο. και είναι αναγκαίο άμεσα να ανατραπεί. Σε όφελος της εργαζόμενης κοινωνίας, Η οργανωμένη δράση του ταξικού κινήματος των ανθρώπων που μοχθούν να ζήσουν αυτοί και η οικογένειες τους, θα δώσουν την λύση. Και αυτό είναι το μόνο βέβαιο.
